Szacuje się, iż pół ogólnoświatowej fabrykacji ołowiu wykorzystywana jest właśnie do wytwarzania akumulatorów kwasowo-ołowiowych.
Po podłączeniu obciążenia kwas siarkowy wkracza w reakcję ze składnikami aktywnymi a nadto w następstwie tegoż wytwarza się woda , a dodatkowo osadzający się na elektrodach siarczan ołowiu. Tok ten wprost przyczynia się do zmniejszenia gęstości elektrolitu, a to ma wpływ na wartość napięcia na elektrodach. W stanie pełnego naładowania napięcie na jednym ogniwie będzie wynosić w przybliżeniu 2,1V, a gęstość elektrolitu 1,28 kg/dm3. Często akumulator składa się z 6 takich ogniw połączonych szeregowo, co przynosi napięcie nominalne w stanie naładowania 12,6V. Wytwarzane mogą być akumulatory w konfiguracjach 6V i 24V.
Zwyczajny gatunek akumulatora kwasowo-ołowiowego to tzw. akumulator kwasowy mokry. Nazwa ta wynika z faktu, iż elektrolit znajdujący się pomiędzy płytami (elektrodami) zdoła ciekłym. Używany jest w głównej mierze w transporcie - większość wozów wyposażona jest właśnie w takiego rodzaju akumulatory.
Cechą charakterystyczną tych ogniw jest to właśnie, że aby utrzymać je w niezłym stanie przystoi dokonywać okresowej obsługi. Polega ona w wielu przypadkach na uzupełnianiu elektrolitu, bowiem woda w nim zawarta po dłuższym czasie wyparowuje oraz negatywnie ma wpływ to na parametry oraz żywotność akumulatora.
Tego rodzaju konstrukcje są wytrzymałe na przeładowanie - ładowanie zachodzi przy otwartych korkach, zatem nie grozi wybuch jak oraz inne niepożądane wyniki spowodowane wydzielaniem się gazów. Wykorzystywane w szczególności, jako jednostki rozruchowe dające duży prąd na starcie pracy, by po chwili powrócić do nominalnej mocy. Akumulatory, w jakich jest bezpośredni wstęp do elektrolitu stają się przestarzałą technologią, która niedawno zastępowana zostaje przez tzw. akumulatory bezobsługowe.